Imidazol (C3H4N2) CAS 288-32-4 bufor odczynnik

Charakterystyka

Imidazol o wzorze C₃H₄N₂ i masie molowej 68,08 g/mol jest substancją chemiczną o nazwie IUPAC 1H-imidazole, zarejestrowaną pod numerem CAS 288-32-4. Związek ten występuje w formie odczynnika buforowego i posiada strukturę zawierającą 9 atomów oraz 9 wiązań. Wzór cząsteczkowy C₃H₄N₂ odpowiada układowi heterocyklicznemu z dwoma atomami azotu w pierścieniu pięcioczłonowym. Substancja jest znana pod synonimami takimi jak glyoxaline, 1,3-diazole oraz iminazole.

Właściwości fizykochemiczne

Wartość logP równa -0,1 wskazuje na hydrofilowy charakter związku, co oznacza jego dobrą rozpuszczalność w środowisku wodnym. Powierzchnia polarna PSA wynosi 28,7 Ų, a obecność jednego donora (HBD) oraz jednego akceptora (HBA) wiązań wodorowych wpływa na zdolność do tworzenia interakcji polarnych. Liczba wiązań rotacyjnych wynosi zero, co ogranicza elastyczność cząsteczki. Struktura o dziewięciu atomach i dziewięciu wiązaniach potwierdza sztywny układ pierścienia imidazolowego.

Zastosowania

Imidazol CAS 288-32-4 jest stosowany jako odczynnik buforowy w laboratoriach analitycznych i badaniach biochemicznych. Związek ten pełni funkcję składnika buforów o określonym pH w procedurach laboratoryjnych. W przemyśle chemicznym imidazol jest wykorzystywany jako reagent w syntezach związków heterocyklicznych. W badaniach naukowych substancja znajduje zastosowanie w przygotowywaniu roztworów buforowych do analiz chromatograficznych i elektroforetycznych.

Bezpieczeństwo

Substancja posiada klasyfikację GHS ze sygnałem Danger oraz piktogramami GHS05, GHS07 i GHS08. Zwroty H obejmują: H302 (działa szkodliwie po połknięciu), H314 (powoduje poważne oparzenia skóry oraz uszkodzenia oczu), H360 (może działać szkodliwie na płodność lub na dziecko w łonie matki), H319 (działa drażniąco na oczy) oraz H361 (podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność lub na dziecko w łonie matki). Podczas pracy z imidazolem należy stosować środki ochrony indywidualnej, w tym rękawice, okulary ochronne oraz odzież laboratoryjną, a także unikać kontaktu ze skórą i oczami.

Identyfikacja analityczna

Identyfikację imidazolu o masie molowej 68,08 g/mol można przeprowadzić za pomocą chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (GC-MS), gdzie sygnał molekularny odpowiada masie cząsteczkowej związku. Technika HPLC z detekcją UV jest przydatna ze względu na obecność chromoforu w pierścieniu heterocyklicznym. Spektroskopia NMR pozwala na potwierdzenie struktury organicznej na podstawie sygnałów protonów i atomów węgla w układzie C₃H₄N₂. Analiza elementarna może dodatkowo zweryfikować skład procentowy azotu i węgla.

Źródła danych

Dane pochodzą z baz PubChem (NIH), ChEMBL (EBI) oraz NIST WebBook.

Sygnał: Niebezpieczeństwo

GHS05

Zrace/korozyjne

GHS07

Drazniace/szkodliwe

GHS08

Zagrozenie zdrowia

H302 — Działa szkodliwie po połknięciu

H314 — Powoduje poważne oparzenia skóry oraz uszkodzenia oczu

H360 — Może działać szkodliwie na płodność lub na dziecko w łonie matki

H319 — Działa drażniąco na oczy

H361 — Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność lub na dziecko w łonie matki

H371 — Może spowodować uszkodzenie narządów

H318 — Powoduje poważne uszkodzenie oczu

• 📊 PubChem CID 795 — NIH
• 🔬 NIST WebBook — spektroskopia
• 🌐 Wikidata
• 💊 ChEMBL — bioaktywność