Sacharyna sodowa
Sodium saccharin
CAS 128-44-9 · C₇H₅NNaO₃S⁺ · MW 205.17 g/mol
O związku Sacharyna sodowa
Charakterystyka
Sacharyna sodowa jest solą sodową sacharyny o wzorze sumarycznym C₇H₅NNaO₃S⁺ i masie molowej 205,17 g/mol. Związek ten nosi nazwę IUPAC sodium 1,1-dioxo-1,2-benzothiazol-2-id-3-one oraz jest rejestrowany pod numerem CAS 128-44-9. W bazie PubChem substancja posiada identyfikator CID 656582, a w bazie ChEMBL numer CHEMBL2219743. Struktura molekularna zawiera 17 atomów i 18 wiązań. Do substancji przypisano także synonimy: SACCHARIN SODIUM, Sodium saccharin, Saccharin sodium anhydrous, Sodium saccharine, Sodium saccharinate oraz Saccharinnatrium.
Właściwości fizykochemiczne
Substancja wykazuje wartość PSA równą 60,6 Ų, zero donorów wiązań wodorowych (HBD) oraz cztery akceptory wiązań wodorowych (HBA). Liczba wiązań rotacyjnych wynosi zero. Na podstawie podanych parametrów polarności powierzchniowej i liczby akceptorów wiązań wodorowych można wnioskować o umiarkowanej polarności cząsteczki, co wpływa na jej zachowanie w układach rozpuszczalnikowych o różnej polarności.
Zastosowania
Sacharyna sodowa, jako sól sodowa związku o nazwie wskazującej na właściwości słodzące, znajduje zastosowanie w przemyśle spożywczym jako substancja słodząca. W warunkach laboratoryjnych i badawczych związek ten jest wykorzystywany do analiz porównawczych oraz jako wzorzec w badaniach nad substancjami o strukturze benzoizotiazolowej. W przemyśle chemicznym substancja może służyć jako półprodukt lub dodatek w formulacjach wymagających stabilnych soli sodowych związków heterocyklicznych.
Bezpieczeństwo
Brak danych klasyfikacji GHS w bazie PubChem.
Identyfikacja analityczna
Identyfikację sacharyny sodowej można przeprowadzić za pomocą chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (GC-MS), wykorzystując masę molową 205,17 g/mol do weryfikacji piku molekularnego i fragmentów. Ze względu na obecność układu aromatycznego w strukturze benzotiazolowej zasadne jest zastosowanie wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją UV (HPLC-UV). Dodatkowo, jako związek organiczny o określonej liczbie atomów i wiązań, substancję można scharakteryzować metodą spektroskopii NMR, porównując sygnały z wzorem strukturalnym C₇H₅NNaO₃S⁺.
Źródła danych
Dane pochodzą z baz PubChem (NIH), ChEMBL (EBI) oraz NIST WebBook.
Właściwości fizykochemiczne
| Wzór sumaryczny | C₇H₅NNaO₃S⁺ |
| Masa molowa | 205.17 g/mol |
| IUPAC | sodium 1,1-dioxo-1,2-benzothiazol-2-id-3-one |
| SMILES | C1=CC=C2C(=C1)C(=O)[N-]S2(=O)=O.[Na+] |
| InChIKey | WINXNKPZLFISPD-UHFFFAOYSA-M |
| logP (XLogP3) | — |
| PSA | 60.6 Ų |
| HBD / HBA | 0 / 4 |
| PubChem CID | CID 656582 ↗ |
Literatura naukowa
Literatura naukowa
20 artykułów · 12 open access · Źródła: PubMed, OpenAlex, Semantic Scholar
📈 Timeline publikacji (20 artykułów)
Wysokość słupka = liczba artykułów w roku. Hover dla szczegółów.
Dane z PubMed (NIH NLM), OpenAlex (CC0), Semantic Scholar (AI2). AI Summary wygenerowane przez Semantic Scholar TLDR. Artykuły z ikoną 
wymagają płatnego dostępu.
Synonimy
Źródła danych
- 📊 PubChem CID 656582 — NIH
- 🔬 NIST WebBook — spektroskopia
- 🌐 Wikidata
- 💊 ChEMBL — bioaktywność